In een straatje in de Kinkerbuurt puilen gigantische boeken uit een huizenhoge kast.
Esmay van Woerekom (2004) is actrice en medewerker van een telefonische antwoordservice. Ze woont in Rotterdam, heeft een Nederlandse vader en een Filipijnse moeder en is slechts anderhalve meter lang. ‘In coronatijd zei ik altijd dat ze mijn lengte maar als maatstaf moesten nemen als het ging om afstand bewaren.’ Na een jaar op de Theaterschool Rotterdam geniet ze op dit moment van een tussenjaar. ‘Ik wil graag maatschappelijk bezig zijn en meer schrijven. Ik zou mij meer journalistiek willen ontwikkelen. Theater zie ik nu meer als een persoonlijke interesse.’ Esmay deed onlangs mee aan een familie-evenement van pretpark Walibi. ‘Deze herfst waren daar de Spooky Days en de Fright Nights. Dat laatste is bedoeld voor volwassenen en is heel eng. Ik deed mee aan Spooky Days. Het is een vorm van improvisatietheater op locatie. In een insectenwereld was ik Mira de Mier. Mira stond helemaal onderaan in de rangorde. Ze was half doof en wilde alles heel goed doen, maar was te dom om te begrijpen hoe je dat moest doen.’
Het Fijn Ding van Esmay is het kunstwerk De boekenkast (2006) van de Servisch-Nederlandse kunstenaar Sanja Medić (1974). ‘Ik heb dit uitgekozen omdat ik een grote passie heb voor verhalen. Die passie had ik al als kind. In plaats van dat ik veel speelde, las ik zeven boeken per week. Voor mij is een boekenkast het mooiste wat je in huis kan hebben.’ De titels van de keramieken boeken in de metershoge kast zijn niet echt. ‘Het zijn literaire verwijzingen naar schrijvers en dichters die in de achttiende en negentiende eeuw in de Kinkerbuurt woonden en waar ook straatnamen naar zijn vernoemd.’ Een ding spijt Esmay enigszins. ‘Die kast is niet erg representatief, want er staan alleen maar boeken van mannen in. In de filmwereld is het al precies hetzelfde. De regisseurs die worden opgehemeld, zijn ook allemaal mannen.
Gelukkig verandert dat een beetje; in de theaterwereld zijn inmiddels veel artistieke leiders vrouwen.’ Als puber raakte Esmay de liefde voor lezen tijdelijk kwijt. ‘Tussen mijn elfde en vijftiende was het niet cool. Daarna ben ik gelukkig weer in het lezen gerold door de Hunger Games Trilogy en Harry Potter.’ Esmay leest het liefst drie boeken tegelijkertijd. ‘Op dit moment De vegetariër van Han Kang, De wetten van Alex van Myrthe van der Meer en Confettiregen van Splinter Chabot. Ik doe ook mee aan Club Lees. Dat is de online-leesclub van de VPRO. Via de app wordt elk maand een boek geüpload met annotaties. Dat is echt heel vet! Omdat ik van papieren boeken houd, haal ik die titel dan uit de bibliotheek.’ Terug naar die reuzenboekenkast in de Lootsstraat. ‘Elke dag stap je in de verhalen van andere mensen. Een leven zonder verhalen is niet mogelijk, want alles is een verhaal. Ook als ik mijn pinpas kwijtraak, of op een dinsdagmorgen heel erg verkouden ben en naar een fotoshoot moet met een collega die een beetje maf is. Een leven zonder verhalen is niet de moeite waard.’
Jos Verdonk
De boekenkast (2006), van Sanja Medić (1974), boven de voordeur van Lootsstraat 34.